Op vrijdag 13 februari 2026 reisden we met 9 studenten van het seminarie af naar Abdij Koningsoord, voor de jaarlijkse retraite. Onder leiding van studentenpastor Leonie van Straaten mochten we daar een weekend verblijven en ons gezamenlijk verdiepen in het thema ‘Heer, leer ons bidden…’
Nu, daar was genoeg gelegenheid voor in een klooster met 7 officies per etmaal. We sloten aan op het leven in de abdij en tussendoor kwamen we ook steeds samen met de groep studenten. Leonie had een fijn programma samengesteld, met onder andere een beeld-meditatie van het Onze Vader, een gedachtenuitwisseling naar aanleiding van de zin ‘Bidden is…’ en een gesprek met een van de zusters.
Tijdens dat gesprek kwam als een van de vragen langs, hoe vaak de zusters naar ‘buiten’ gaan, de wereld in. Dat bleek (zoals wel verwacht) zeer beperkt. Maar zuster Benedicte benadrukte daarbij ook, dat de eigenlijke wereld ín ons zit. En dat als we groeien in het klein in onszelf, we ook in het groot bijdragen. Een andere verrassende link met de buitenwereld vormden de voorbeden, waarin uitdrukkelijk aandacht werd besteed aan degenen die dat weekend carnaval vierden.
Al met al vormde de retraite zo een prachtige inleiding op de Veertigdagentijd. Iedereen werd weer, op eigen wijze, door stilte, gebed en uitwisseling uitgenodigd om naar binnen te keren én elkaar van daaruit beter te leren kennen. We eindigden met de groepsfoto, het schrijven van een eigen gebed en gingen (deels vol en deels vervuld) weer uiteen.
