“Nu al meer dan honderd jaar, gelegen aan de singel daar, ligt een kleine witte schat; het mooiste kerkje van de stad.” – Marco van der Laan, parochiaan van de OKK Leiden.
Omringd door bloemen, wierook, kinderwensen en gedichten kwamen vrienden en parochianen op 3 mei samen in een feestelijk versierde kerk in Leiden. Niet alleen om te vieren dat het witte kerkje 100 jaar geleden tot kerk werd gewijd, maar vooral ook alles wat deze plek de parochie al die tijd heeft gebracht. Aartsbisschop Bernd Wallet en pastoor Robert Frede gingen voor in de gedenkwaardige viering, gekleed in goud- en crèmekleurige gewaden, onder het toeziend oog van de muur-geschilderde figuren die kunstenaar en anarchist Chris Lebeau aan het begin van de twintigste eeuw aanbracht.
Op het altaar lag een altaardwaal met kleurrijke voetafdrukken, een geschenk van de kinder- en tienerkerk, als symbool van het gezamenlijk onderweg zijn en hoop op de toekomst. Namens de gemeente was locoburgemeester Terpstra (CDA) aanwezig. Hij herinnerde zich hoe hij tijdens zijn studententijd in Leiden, als lid van Navigators, langs het witte kerkje liep en opmerkte: “Daar zitten de échte katholieken.” Het koor verrijkte de liturgie met Bruckners Locus iste. Tijdens de lunch ondertekenden alle aanwezigen een oorkonde als blijvende herinnering aan deze bijzondere dag. De lunch werd verzorgd door het Leids Steunloket Migranten, die met de opbrengst onder meer taallessen en juridische bijstand voor migranten organiseert. Daarna bracht parochiaan Marco zijn ingezonden gedicht ten gehore in liedvorm.
De ingezonden gedichten van parochianen, de kinderwensen en de altaardwaal sieren nog altijd de kerkmuren. Het jubileumjaar is bekroond met meer activiteiten, waaronder een gratis en goedbezochte concertserie als cadeau aan de stad Leiden. De reeks, waartoe ook de uitvoering van de Matteüs-Passion van Schütz behoorde, werd goed bezocht. Het honderdjarig bestaan is een schitterende viering van parochiegemeenschap, vrienden en stadsgenoten.
“Waar we delen, brood en wijn. Trouwen, rouwen en eerbiedig zijn.
Nu al meer dan honderd jaar, gelegen aan de singel daar.”
