Op zaterdag 9 mei wordt Thelma Schoon in de Rotterdamse Paradijskerk tot priester gewijd. De plek waar ze sinds dit voorjaar aan verbonden is als diaken en assisterend pastor. Dat ze in de kerk wilde werken, wist ze al heel lang. Of ze zichzelf zag in de rol van priester, is een vraag die ze zichzelf leerde stellen in haar tijd op het Oud-Katholiek Seminarie. “Ik ben op het punt gekomen dat ik zeg: ja, daar ben ik heel positief over.”
Schoon leeft toe naar de pontificale eucharistieviering van 9 mei, waarin ze ‘onder handoplegging en gebed’ tot priester gewijd wordt door de aartsbisschop van Utrecht, Bernd Wallet. En tegelijkertijd geniet ze volop van haar nog nieuwe plek in de parochies van Rotterdam en Schiedam (zie kader). “Dat is echt een ontdekkingstocht, ook omdat ik voor het eerst in een parochie aan het werk ben. Het is voor mij een hele leuke tijd om in te mogen groeien, en ook bijzonder om hier diaconaal werk te mogen doen.” Ook haar weg naar het priesterschap klinkt als een ontdekkingsreis, die nog niet tot een einde komt op 9 mei. “De wijding is een sacrament, maar het heeft geen magische status. Het is ook geen einddoel, maar een begin. Je krijgt een nieuwe plaats in de kerk, maar ook een plek en rol waarin ik nog mag groeien en mag leren.”
Persoonlijke weg
Die weg naar het priesterschap beschrijft Schoon ook als een persoonlijke weg. “Als het gaat over in welke rol je jezelf ziet, speelt je eigen biografie mee. Ik ben nu op het punt dat ik zeg: ja, ik kan me deze rol eigen maken. Ik ben daar heel positief over. Maar het heeft ook tijd nodig om je je dat in te beelden. Zie ik dat voor me als vrouw? Het beeld van een vrouw als priester, dat past niet voor iedereen bij elkaar. Het lijfelijk oefenen op het seminarie hielp me daar in. Een kazuifel voor het eerst aan doen en ervaren: ik kan dit, hierin kan ik me bewegen in de liturgie. Zie ik mezelf in die ambtelijke structuur? Dat ik nu 3 jaar diaken ben, en daarin gegroeid ben, helpt me daarin.”
En tegelijkertijd is Schoon bescheiden en voorzichtig als ze zich uitdrukt over haar nieuwe ambt. “In het priesterlijke zit meer de voorgangersrol, maar ik vind het heel belangrijk dat ik niet losgezongen raak van de gemeenschap. Ik voel me echt kind van deze kerk, ik kom uit deze gemeenschap voort. En nu mag ik die gemeenschap straks voorgaan. Die plek wordt me gegeven, ik voel me daartoe ook geroepen. Maar tegelijkertijd voel ik dat ik die plek niet kan claimen: het is heel bewust iets wat ik samen met de gemeenschap wil doen.”
Sacramenten
Op de vraag waar ze het meeste naar uitkijkt in haar nieuwe ambt, moet Schoon als eerste denken aan de bediening van de sacramenten. “Ik vind het heel bijzonder dat ik daar een rol in mag gaan spelen. Omdat het gaat om belangrijke momenten in de levens van mensen, en dat je op die momenten iets voor ze kunt betekenen. Daarin vind ik de kerk ook heel uniek: dat je nog iets voor iemand kunt doen, met woorden of sacramenten, waarin iets van God zichtbaar is. Ook de blik waarmee we als kerk naar mensen kijken vind ik uniek. Los van je status, wie je bent in de wereld. Dat is een manier van kijken die je kunt leren, en waar ik van kleins af aan wel gevoel voor heb. Ook omdat ik dat heb mogen zien bij mijn ouders.”
Hoe wil de voormalige Jonge Theoloog des Vaderlands eigenlijk priester zijn? “Ik hoop dat ik iets van mijn enthousiasme en positiviteit kan meenemen. En ik hoop dat ik, omdat ik jong ben en vrouw ben, ook een eigen dynamiek kan inbrengen. Ik ben ook kind van deze tijd. Opgegroeid in de traditie, maar ook kind van deze wereld. In het jongerenpastoraat heb ik mogen leren om dat te verbinden. Bijvoorbeeld door de vertaalslag te maken naar het woordveld van jonge mensen en uit te leggen waarom de dingen gedaan worden in onze kerk zoals ze gedaan worden.”
Wijding
Er zijn veel elementen aan de viering op 9 mei waar Schoon naar uitkijkt. “Ook omdat ik de thematiek al ken en de lezingen en gebeden die daarbij horen. Daar verheug ik me echt op, omdat ik nu al merk: het ene past weer zo mooi bij het andere.” Naast de litanie, waarbij Schoon languit op de grond ligt als teken van overgave en er namen van heiligen klinken, noemt ze het begin van het wijdingsritueel. “Daarin bidden we om de Geest met het lied Kom Schepper, Geest, waarbij iedereen zich naar het altaar keert en knielt. Dat is zo’n prachtig lied en zo’n prachtige tekst. Ook om daarmee uit te spreken waar we op vertrouwen.”
Als priester zal ze een nieuw ambt gaan bekleden in een kerk die haar lief is, en waarvan ze met stelligheid zegt: de kerk is heel hard nodig in deze wereld. “Ik hoop dat we als kerk vrijmoedig zijn en zullen zijn. Standvastig en dapper, en dat we onszelf blijven herdefiniëren. Want we hebben een hele waardevolle geschiedenis en liturgie, maar er is ook nog iets anders. Het verwijst allemaal naar iets moois. Naar God die zijn weg gaat met mensen. Dat brengt hoop, en die hoop hebben we heel hard nodig.”
Thelma Schoon werd in 1996 geboren in de pastorie van de oud-katholieke parochie van Enkhuizen. Als dochter van een protestants predikant en oud-katholiek priester, groeide ze op in twee kerkelijke tradities.
Ze studeerde Theologie in Groningen (aan de Rijksuniversiteit Groningen en Protestants Theologische Universiteit) en volgde daarna de opleiding aan het Oud-Katholiek Seminarie in Utrecht. In de zomer van 2023 werd ze tot diaken gewijd in de Oud-Katholieke kerk, waarin ze de afgelopen jaren ook werkte als jongerenpastor.
Vanaf maart 2026 is ze verbonden aan de oud-katholieke parochie van de H.H. Petrus en Paulus genaamd ‘Het Paradijs ’in Rotterdam en van de H. Johannes de Doper, Maria Magdalena en Laurentius in Schiedam als diaken en assisterend pastor.